دروسپیرنون + اتینیل استرادیول چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

 

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف

‎ترکیب دروسپیرنون و اتینیل استرادیول به عنوان یک داروی پیشگیری از بارداری خوراکی ترکیبی نسل چهارم شناخته می‌شود که به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد دروسپیرنون، کاربردهای بالینی گسترده‌ای فراتر از پیشگیری از بارداری دارد.

موارد مصرف تایید شده و نکات بالینی

۱. پیشگیری از بارداری

• این ترکیب برای جلوگیری از بارداری در زنانی که مایل به استفاده از روش‌های خوراکی هستند تایید شده است.
• نکته بالینی: دروسپیرنون یک آنالوگ اسپیرونولاکتون است که دارای خواص ضد مینرالوکورتیکوئیدی و ضد آندروژنی است. این ویژگی باعث می‌شود که برخلاف پروژستین‌های قدیمی، احتباس آب و نمک و در نتیجه ادرارآوری کاذب ایجاد نکند که برای بیمارانی که از تورم ناشی از قاعدگی شکایت دارند، بسیار مطلوب است.

۲. درمان اختلال نارسایی پیش از قاعدگی

• این دارو برای بهبود علائم شدید جسمی و روانی مرتبط با چرخه قاعدگی تاییدیه رسمی دارد.
• نکته بالینی: در بیمارانی که دچار تغییرات خلقی شدید، تحریک‌پذیری و اضطراب پیش از قاعدگی هستند، این ترکیب به دلیل اثرات مرکزی دروسپیرنون بر گیرنده‌های عصبی، اثربخشی بالایی نشان داده است.

۳. درمان آکنه ولگاریس متوسط

• در زنان بالای چهارده سال که تمایل به پیشگیری از بارداری دارند و به درمان‌های موضعی پاسخ نداده‌اند، استفاده می‌شود.
• نکته بالینی: خاصیت ضد آندروژنی دروسپیرنون مستقیماً تولید سبوم را کاهش می‌دهد. پزشکان باید توجه داشته باشند که مشاهده نتایج ملموس در درمان آکنه معمولاً به سه تا شش ماه زمان نیاز دارد.

موارد مصرف خارج برچسب و کاربردهای بالینی
استفاده از این ترکیب در موارد زیر بر اساس شواهد بالینی و دستورالعمل‌های تخصصی زنان و زایمان رایج است:

۱. مدیریت سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

• اگرچه در برخی کشورها به عنوان مورد مصرف رسمی ذکر نشده، اما یکی از خطوط اول درمان برای مدیریت علائم این سندرم است.
• توصیه بالینی: این دارو با کاهش سطح آندروژن‌های آزاد و مهار تخمک‌گذاری، به تنظیم فواصل قاعدگی و درمان پرمویی (هیرسوتیسم) در این بیماران کمک شایانی می‌کند.

۲. کاهش درد ناشی از اندومتریوز

• برای کنترل دردهای لگنی مزمن مرتبط با بافت اندومتریوز خارج از رحم استفاده می‌شود.
• توصیه بالینی: با ایجاد وضعیت آتروفی در آندومتر و مهار نوسانات هورمونی، شدت خونریزی و درد لگنی کاهش می‌یابد. در برخی موارد، پزشکان از رژیم‌های مصرف پیوسته (بدون وقفه هفت روزه) برای جلوگیری کامل از قاعدگی و کاهش درد استفاده می‌کنند.

۳. تنظیم چرخه قاعدگی و کاهش خونریزی شدید

• در زنانی که دچار قاعدگی‌های نامنظم یا خونریزی‌های بسیار سنگین هستند تجویز می‌گردد.
• توصیه بالینی: این ترکیب با نازک نگه داشتن دیواره رحم، حجم خونریزی ماهانه را کاهش داده و از کم‌خونی ناشی از فقر آهن جلوگیری می‌کند.

هشدارهای کلیدی برای پزشک

• خطر لخته شدن خون: پزشکان باید در نظر داشته باشند که برخی مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده‌اند خطر بروز لخته‌های وریدی در داروهای حاوی دروسپیرنون ممکن است کمی بیشتر از داروهای حاوی لوونورژسترل باشد. غربالگری دقیق فاکتورهای خطر (مانند سیگار کشیدن در افراد بالای سی و پنج سال و چاقی) الزامی است.
• پایش پتاسیم: به دلیل خاصیت ضد آلدوسترونی دروسپیرنون، در بیماران مستعد (مانند مبتلایان به نارسایی کلیوی یا کسانی که داروهای نگهدارنده پتاسیم مصرف می‌کنند)، خطر افزایش پتاسیم خون وجود دارد.‎

مکانیسم اثر

این داروی ترکیبی از طریق چندین مسیر بیولوژیک هماهنگ عمل می‌کند تا علاوه بر جلوگیری از بارداری، اثرات درمانی جانبی خود را اعمال نماید:

۱. مهار محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-تخمدان:

• مکانیسم اصلی این دارو، مهار ترشح هورمون‌های گنادوتروپین است. اتینیل استرادیول عمدتاً ترشح هورمون محرک فولیکول را مهار کرده و از رشد فولیکول‌های غالب جلوگیری می‌کند، در حالی که دروسپیرنون با مهار ترشح هورمون لوتئینی، مانع از بروز موج تخمک‌گذاری می‌شود.

۲. تغییرات در مخاط دهانه رحم و آندومتر:

• دروسپیرنون باعث افزایش غلظت و چسبندگی مخاط دهانه رحم می‌شود که سدی فیزیکی در برابر نفوذ اسپرم ایجاد می‌کند. همچنین، تغییرات در بافت پوششی رحم (آندومتر)، محیط را برای لانه‌گزینی احتمالی نامناسب می‌سازد.

۳. اثرات منحصر به فرد دروسپیرنون (آنالوگ اسپیرونولاکتون):

• اثر ضد معدنی (ضد مینرالوکورتیکوئیدی): دروسپیرنون با مهار گیرنده‌های آلدوسترون، مانع از احتباس سدیم و آب ناشی از استروژن می‌شود. این امر به کاهش ورم و حساسیت سینه‌ها کمک می‌کند.
• اثر ضد آندروژنی: این ماده با مهار اتصال آندروژن‌ها به گیرنده‌هایشان و کاهش تولید گلوبولین متصل‌شونده به هورمون‌های جنسی، باعث بهبود آکنه و پرمویی می‌شود.

فارماکوکینتیک

‎الف- دروسپیرنون

۱. جذب و فراهمی زیستی:

• دروسپیرنون پس از مصرف خوراکی به سرعت و تقریباً به طور کامل جذب می‌شود. فراهمی زیستی آن حدود ۷۶ تا ۸۵ درصد است. نکته مهم بالینی این است که مصرف غذا تأثیری بر میزان جذب این جزء ندارد.

۲. توزیع و اتصال پروتئینی:

• این ماده به میزان ۹۵ تا ۹۷ درصد به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود، اما نکته متمایز این است که به گلوبولین متصل‌شونده به هورمون‌های جنسی یا ترانس کورتین متصل نمی‌شود. حجم توزیع آن حدود ۴ لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است.

۳. متابولیسم و دفع:

• متابولیسم آن عمدتاً در کبد و از طریق سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 3A4 انجام می‌شود. نیمه‌عمر نهایی آن حدود ۳۰ ساعت است که طولانی‌تر از بسیاری از پروژستین‌های دیگر است. دفع آن به طور تقریبی به نسبت مساوی از طریق ادرار و مدفوع صورت می‌گیرد.

ب- اتینیل استرادیول

۱. جذب و متابولیسم اولیه:

• اتینیل استرادیول به سرعت جذب می‌شود اما تحت تأثیر شدید متابولیسم عبور اول کبدی و روده‌ای قرار می‌گیرد. فراهمی زیستی آن حدود ۴۰ درصد است. غلظت خونی آن معمولاً ۱ تا ۲ ساعت پس از مصرف به اوج خود می‌رسد.

۲. توزیع:

• این جزء به شدت (حدود ۹۸.۵ درصد) به آلبومین پلاسما متصل می‌شود و برخلاف استروژن‌های طبیعی، تمایل کمی به گلوبولین متصل‌شونده به هورمون‌های جنسی دارد، اما باعث افزایش تولید این گلوبولین در کبد می‌شود.

۳. دفع:

• اتینیل استرادیول از طریق اکسیداسیون و همچنین پیوند با گلوکورونید و سولفات متابولیزه می‌شود. متابولیت‌های آن از طریق ادرار و مدفوع دفع می‌شوند. نیمه‌عمر حذف آن متغیر بوده و حدود ۲۴ ساعت تخمین زده می‌شود.

ملاحظات بالینی برای پزشک

• وضعیت کلیوی: به دلیل خاصیت ضد آلدوسترونی دروسپیرنون، در بیماران با نارسایی کلیوی یا کبدی، فارماکوکینتیک دارو تغییر کرده و خطر تجمع پتاسیم افزایش می‌یابد.
• حالت پایدار: غلظت سرمی پایدار برای دروسپیرنون معمولاً پس از ۸ روز مصرف مداوم حاصل می‌شود.

منع مصرف

موارد منع مصرف در بیماری‌ها و شرایط پزشکی
پزشکان باید پیش از تجویز این دارو، سوابق بالینی بیمار را برای موارد زیر که منع مصرف مطلق محسوب می‌شوند، بررسی کنند:

۱. اختلالات ترومبوآمبولیک و عروقی:

• سابقه یا ابتلا به ترومبوز وریدی عمقی یا آمبولی ریه.
• بیماری‌های عروق مغزی مانند سکته مغزی یا بیماری‌های شریان کرونر قلب.
• اختلالات دریچه‌ای قلب که با خطر لخته‌زایی همراه هستند.
• فشار خون بالای کنترل نشده.

۲. بیماری‌های کبدی و صفراوی:

• تومورهای کبدی (خوش‌خیم یا بدخیم) یا بیماری‌های فعال کبدی مانند هپاتیت تا زمانی که آنزیم‌های کبدی به سطح طبیعی بازنگشته باشند.
• سابقه یرقان ناشی از مصرف داروهای پیشگیری از بارداری در گذشته.

۳. بیماری‌های کلیوی و غده فوق کلیوی:

• به دلیل خاصیت ضد آلدوسترونی دروسپیرنون، این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی (با هر شدتی) و همچنین در بیماران دچار نارسایی غده فوق کلیوی منع مصرف مطلق دارد. مصرف این دارو در این افراد می‌تواند منجر به افزایش خطرناک سطح پتاسیم خون شود.

۴. سرطان‌های حساس به هورمون:

• ابتلا یا سوءظن به سرطان سینه یا سایر سرطان‌های وابسته به استروژن.

۵. خونریزی‌های غیرطبیعی:

• خونریزی‌های واژینال با علت نامشخص که هنوز تشخیص قطعی برای آن‌ها داده نشده است.

۶. سردردهای میگرنی:

• میگرن همراه با علائم عصبی پیش‌درآمد در هر سنی، و میگرن بدون این علائم در زنان بالای سی و پنج سال.

۷. مصرف دخانیات:

• زنان بالای سی و پنج سال که سیگار می‌کشند، به دلیل خطر بسیار بالای حوادث قلبی عروقی و لخته شدن خون، نباید از این دارو استفاده کنند.

موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
مدیریت هورمونی در این دوران به دلیل اثرات احتمالی بر جنین و نوزاد بسیار حساس است:

۱. دوران بارداری:

• این دارو در دسته ممنوعیت مطلق در بارداری قرار دارد. اگر بارداری در حین مصرف رخ دهد، هیچ دلیل علمی برای ادامه مصرف وجود ندارد.
• مطالعات نشان داده‌اند که مصرف اتفاقی در اوایل بارداری لزوماً باعث نقص مادرزادی نمی‌شود، اما به محض تایید بارداری، دارو باید قطع شود.

۲. دوران شیردهی:

• مصرف داروهای ترکیبی حاوی استروژن در دوران شیردهی (به ویژه در شش ماه اول) توصیه نمی‌شود.
• استروژن می‌تواند باعث کاهش حجم شیر مادر و تغییر در کیفیت پروتئین‌های آن شود. همچنین مقادیر اندکی از هورمون‌ها در شیر ترشح شده و به نوزاد منتقل می‌شود.
• توصیه بالینی: برای مادران شیرده، روش‌های حاوی پروژسترون تنها یا روش‌های غیرهورمونی اولویت دارند.

موارد منع مصرف در کودکان و نوجوانان
استفاده از این دارو در جمعیت اطفال دارای محدودیت‌های سنی و تکاملی است:

۱. پیش از بلوغ:

• مصرف این دارو قبل از شروع اولین قاعدگی (منارک) ممنوع است. ایمنی و اثربخشی این ترکیب تنها در زنانی که به سن بلوغ رسیده‌اند تایید شده است.

۲. بستن صفحات رشد:

• اگرچه این دارو برای درمان آکنه در نوجوانان بالای چهارده سال (در صورت بلوغ) تایید شده، اما پزشک باید در نظر داشته باشد که استروژن‌های اگزوژن می‌توانند باعث بسته شدن زودهنگام صفحات رشد استخوانی در نوجوانانی شوند که هنوز به رشد کامل قد نرسیده‌اند.

۳. محدودیت‌های سنی دیگر:

• در نوجوانانی که دارای فاکتورهای خطر مانند چاقی مفرط یا اختلالات انعقادی ارثی هستند، تجویز این دارو باید با احتیاط فراوان و پس از بررسی‌های دقیق انجام شود.

عوارض جانبی

عوارض بسیار شایع و شایع (بروز بیش از ۱ درصد)

عوارض زیر بیشترین فراوانی را در میان مصرف‌کنندگان این داروی ترکیبی دارند:

• تهوع و استفراغ: این عارضه در حدود ۷ تا ۱۰ درصد بیماران مشاهده می‌شود. معمولاً در ماه‌های اول درمان شایع‌تر است و با گذشت زمان کاهش می‌یابد.
• درد و حساسیت در پستان‌ها: حدود ۷ درصد از زنان این علامت را گزارش می‌کنند که ناشی از اثرات هورمونی بر بافت پستان است.
• سردرد: در حدود ۶ تا ۷ درصد از مصرف‌کنندگان بروز می‌کند. پزشکان باید بین سردرد معمولی و میگرن تمایز قائل شوند.
• اختلالات قاعدگی: شامل لکه‌بینی بین دوره‌ها یا تغییر در حجم خونریزی که در حدود ۵ درصد بیماران دیده می‌شود.
• تغییرات خلقی و افسردگی: حدود ۲ تا ۵ درصد از زنان تغییرات خلقی یا کاهش میل جنسی را گزارش کرده‌اند.
• درد شکمی: در حدود ۲ درصد از موارد گزارش شده است.

عوارض جدی با شیوع کم (کمتر از ۱ درصد)

این عوارض اگرچه درصد بروز پایینی دارند، اما به دلیل اهمیت بالینی و خطرات جانی، نیازمند توجه ویژه پزشک هستند:

• ترومبوآمبولی وریدی (لخته شدن خون در رگ‌ها): بر اساس داده‌های اپیدمیولوژیک، خطر بروز این عارضه در ترکیبات حاوی دروسپیرنون حدود ۹ تا ۱۲ مورد در هر ۱۰ هزار زن در سال است. این میزان در مقایسه با زنانی که دارو مصرف نمی‌کنند (۱ تا ۵ مورد در ۱۰ هزار نفر) افزایش معناداری را نشان می‌دهد.
• افزایش فشار خون: در کمتر از ۱ درصد بیماران ممکن است فشار خون به طور مزمن افزایش یابد.
• سنگ کیسه صفرا: استروژن‌ها می‌توانند اشباع کلسترول در صفرا را افزایش داده و منجر به تشکیل سنگ شوند (شیوع بسیار کم).
• هایپرکالمی (افزایش پتاسیم خون): به دلیل خاصیت شبه‌اسپیرونولاکتونی دروسپیرنون، در بیماران مستعد خطر افزایش پتاسیم وجود دارد، هرچند در افراد سالم با عملکرد کلیوی نرمال، این بروز بسیار نادر است.

نکات کاربردی برای پزشکان در مدیریت عوارض

۱. مدیریت تهوع:

• به بیماران توصیه کنید دارو را شب‌ها قبل از خواب یا همراه با وعده غذایی اصلی مصرف کنند تا عوارض گوارشی به حداقل برسد.

۲. زمان‌بندی بررسی سردرد:

• اگر بیمار دچار سردردهای جدید، شدید یا ضربان‌دار شد که با اختلالات بینایی همراه است، باید فوراً دارو قطع و احتمال حوادث عروق مغزی بررسی شود.

۳. پایش پتاسیم:

• برای بیمارانی که به طور همزمان داروهای نگهدارنده پتاسیم مصرف می‌کنند، بررسی سطح پتاسیم سرم در اولین ماه شروع درمان توصیه می‌شود.

۴. ارزیابی خطر لخته شدن:

• پزشک باید قبل از شروع درمان، شاخص توده بدنی و وضعیت مصرف سیگار بیمار را ارزیابی کند. خطر لخته شدن خون در زنان چاق و سیگاری بالای ۳۵ سال به شدت افزایش می‌یابد.

تداخلات دارویی

مشخصات کلی تداخلات:

الف- جزء دروسپیرنون؛

• سوبسترای CYP3A4
• تحت تأثیر تأخیر در تخلیه معده
• اتصال به عامل انکپسوله کننده
• تشدید هایپرکالمی
• آگونیست پروژسترون
• تشدید اثرات ترومبوژنیک

ب- جزء اتینیل استرادیول؛

• سوبسترای CYP1A2
• سوبسترای CYP2C8
• سوبسترای CYP2C9
• سوبسترای CYP3A4
• سوبسترای P-gp
• مهارکننده CYP1A2 (متوسط)
• مهارکننده CYP2C19 (ضعیف)
• مهارکننده CYP2D6 (ضعیف)
• مهارکننده CYP3A4 (ضعیف)
• القاکننده CYP2A6 (ضعیف)
• القاکننده CYP2C8 (ضعیف)
• القاکننده UGT1A4
• تحت تأثیر تأخیر در تخلیه معده
• اتصال به عامل انکپسوله کننده
• استروژن
• تشدید اثرات افزاینده فشارخون
• تشدید اثرات ترومبوژنیک
• اثر بر تولید/ متابولیسم هورمون تیروئید

تداخلات رده X (پرهیز):

آناسترازول، فرآورده‌های ترکیبی ضدویروس هپاتیت سی، داسابوویر، دی هیدرو اپی اندروسترون، انکورافنیب، اگزمستان، گلکاپرویر و پیبرنتاسویر، گریزئوفولوین، همین، ایندیوم 111 کربومپ‌پندتید، ایکسازومیب، لاکتیک اسید/ سیتریک اسید/ پتاسیم بی‌تارترات، اسپمیفن، پکسیدارتینیب، ترانگزامیک اسید، یولی‌پریستال

کاهش اثرات داروها توسط دروسپیرنون و اتینیل استرادیول:

آناسترازول، داروهای ضد انعقاد، داروهای ضد دیابت، چنودیول، کوزینتروپین، الاگولیکس، اگزمستان، فوسامپرناویر، گوانتیدین، همین، هیالورونیداز، ایندیوم 111 کربومپ‌پندتید، لاکتیک اسید/ سیتریک اسید/ پتاسیم بی‌تارترات، لاموتریژین، اسپمیفن، پروگوانیل، فرآورده‌های تیروئید، یولی‌پریستال، اورسودیول، فرآورده‌های والپروات، آنتاگونیست های ویتامین کا

کاهش اثرات دروسپیرنون و اتینیل استرادیول توسط داروها:

آسیترتین، اپرپیتانت، آرمودافینیل، آرته میتر، آسوناپرویر، باربیتورات ها، بکساروتن (سیستمیک)، عوامل کمپلکس ساز اسیدهای صفراوی، بوسنتان، بریگاتینیب، کاربامازپین، سنوبامات، کلادریبین، کلوبازام، کوبیسیستات، کولسولام، القاکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4، دابرافنیب، داروناویر، دفراسیروکس، افاویرنز، الویتگراویر، انکورافنیب، انزالوتامید، اردافیتینیب، اسلی‌کاربازپین، اگزناتید، فلبامات، فوسامپرناویر، فوس اپرپیتانت، فوس فنی‌توئین، گریزئوفولوین، ایووسیدنیب، ایکسازومیب، لزینوراد، لیکسیسناتید، لوپیناویر، لوماکافتور و ایواکافتور، مترلپتین، میفپریستون، میتوتان، مودافینیل، مایکوفنولات، نفسیلین، نلفیناویر، نینتدانیب، اکس‌کاربازپین، پرامپانل، فنی‌توئین، پیتولیسانت، پریمیدون، مشتقات رتینوئیک اسید، مشتقات ریفامایسین، روفینامید، ساکوئیناویر، ساریلومب، سیلتوکسیمب، گیاه علف چای، سوگامادکس، تازمتوستات، تتراهیدروکانابینول و کانابیدیول، تیپراناویر، توسیلیزومب، توپیرامات، یولی‌پریستال

افزایش اثرات داروها توسط دروسپیرنون و اتینیل استرادیول:

آجمالین، آلیسکایرن، ایمونوگلوبولین سیاه زخم (انسانی)، فرآورده‌های ترکیبی ضدویروس هپاتیت سی، مهارکننده‌های C1، کلوزاپین، کورتیکواستروئید ها (سیستمیک)، دانترولن، داسابوویر، الکساکافتور/ تزاکافتور/ ایواکافتور، فلیبانسرین، گلکاپرویر و پیبرنتاسویر، ایمونوگلوبولین، لنالیدومید، لومیتاپید، میواکوریوم، اسپمیفن، پومالیدومید، دیورتیک های حافظ پتاسیم، روپینیرول، سلژلین، سوکسینیل کولین، تالیدومید، مشتقات تئوفیلین، تیپراناویر، تیزانیدین، ترانگزامیک اسید، تریازولام

افزایش اثرات دروسپیرنون و اتینیل استرادیول توسط داروها:

مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II، مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین، آسکوربیک اسید، آتازاناویر، کارفیلزومیب، کوبیسیستات، مهارکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4، دی هیدرو اپی اندروسترون، گیاهان (با خاصیت استروژنی)، لوپیناویر، مترلپتین، میفپریستون، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، پومالیدومید، نمک‌های پتاسیم، تیپراناویر، تنباکو (دود کردن)

تداخلات دارویی مهم ترکیب دروسپیرنون و اتینیل استرادیول

مدیریت تداخلات این دارو به دلیل وجود دو جزء هورمونی و ویژگی‌های خاص دروسپیرنون، اهمیت بالایی در جلوگیری از شکست درمان یا بروز عوارض جانبی دارد.

۱. القاکننده‌های آنزیمی و کاهش اثربخشی

• داروهایی که آنزیم‌های کبدی را تحریک می‌کنند، باعث افزایش متابولیسم هورمون‌ها و در نتیجه کاهش سطح خونی دارو می‌شوند که می‌تواند منجر به بارداری ناخواسته شود.
• نام داروها: ریفامپین، ریفابوتین، کاربامازپین، فنی‌توئین، فنووباربیتال، پریمیدون و اکس‌کاربامازپین.
• نوع تداخل: کاهش سطح سرمی استروژن و پروژستین.
• توصیه بالینی: در طول مصرف این داروها و تا ۲۸ روز پس از قطع آن‌ها، باید از یک روش پیشگیری کمکی (مانند کاندوم) استفاده شود.

۲. داروهای افزایش‌دهنده پتاسیم خون

• دروسپیرنون دارای اثرات مشابه اسپیرونولاکتون است و می‌تواند باعث احتباس پتاسیم شود.
• نام داروها: اسپیرونولاکتون، اپلرنون، تریامترن، انالاپریل، لیسینوپریل، لوزارتان، والسارتان و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و سلکوکسیب (در صورت مصرف مزمن و روزانه).
• نوع تداخل: افزایش خطر هایپرکالمی.
• توصیه بالینی: در بیمارانی که به صورت مداوم از این داروها استفاده می‌کنند، بررسی سطح پتاسیم سرم در اولین ماه درمان ضروری است.

۳. آنتی‌بیوتیک‌ها

• اگرچه اکثر آنتی‌بیوتیک‌های معمولی (مانند آموکسی‌سیلین یا تتراسایکلین) بر اساس مطالعات جدید تأثیر معناداری بر اثربخشی این دارو ندارند، اما همچنان در برخی پروتکل‌های محافظه‌کارانه احتیاط توصیه می‌شود.
• نوع تداخل: اختلال احتمالی در چرخه روده‌ای-کبدی هورمون‌ها.

۴. داروهای ضدویروس

• برخی داروهای مورد استفاده در درمان هپاتیت سی می‌توانند منجر به افزایش آنزیم‌های کبدی در زمان مصرف این دارو شوند.
• نام داروها: ترکیبات حاوی اومبیتاسویر، پاریتاپرویر و ریتوناویر.
• نوع تداخل: سمیت کبدی.
• توصیه بالینی: مصرف داروهای پیشگیری ترکیبی در طول درمان با این رژیم‌های ضدویروسی ممنوع است.

تداخل با غذا و مکمل‌های گیاهی

• علف چای (گل راعی): این مکمل گیاهی یکی از قوی‌ترین القاکننده‌های آنزیمی است. مصرف آن می‌تواند به شدت اثر پیشگیری از بارداری دارو را کاهش داده و منجر به خونریزی‌های نابجا یا بارداری ناخواسته شود.
• آب گریپ‌فروت: می‌تواند غلظت پلاسمایی هورمون‌ها را افزایش دهد، هرچند این تداخل معمولاً منجر به شکست در پیشگیری نمی‌شود اما ممکن است عوارض جانبی مانند حساسیت پستان‌ها یا تهوع را تشدید کند.
• غذا: جذب این دارو تحت تأثیر غذا قرار نمی‌گیرد و بیمار می‌تواند آن را با یا بدون غذا مصرف کند.

تداخل در آزمایش‌های تشخیصی و آزمایشگاهی

مصرف دروسپیرنون و اتینیل استرادیول می‌تواند نتایج برخی آزمایش‌های آزمایشگاهی را تغییر دهد که پزشک باید در تفسیر آن‌ها دقت کند:

۱. پارامترهای انعقادی:

• افزایش در سطح فاکتورهای هفت، هشت، نه و ده و همچنین کاهش سطح آنتی‌تومبین سه و پروتئین اس. این تغییرات ممکن است منجر به نتایج مثبت کاذب در بررسی‌های غربالگری ترومبوفیلی شود.

۲. تست‌های عملکرد کبد و صفرا:

• افزایش سطح بیلی‌روبین و آنزیم‌های کبدی در برخی موارد دیده می‌شود. همچنین ممکن است سطح گلوبولین متصل‌شونده به هورمون‌های جنسی افزایش یابد که باعث تغییر در اندازه‌گیری هورمون‌های آزاد می‌شود.

۳. عملکرد تیروئید و غده فوق کلیوی:

• استروژن باعث افزایش گلوبولین متصل‌شونده به تیروئید می‌شود که منجر به بالا رفتن سطح هورمون‌های کل تیروئید (T4 و T3) می‌گردد، در حالی که سطح هورمون‌های آزاد معمولاً ثابت می‌ماند. همچنین سطح کورتیزول کل خون نیز ممکن است افزایش یابد.

۴. متابولیسم گلوکز:

• ممکن است تحمل گلوکز در برخی بیماران کاهش یابد که در بیماران دیابتی نیاز به پایش دقیق‌تر قند خون دارد.

۵. سطح پتاسیم:

• به دلیل ویژگی‌های دروسپیرنون، در آزمایش‌ها ممکن است افزایش خفیف پتاسیم مشاهده شود که باید بر اساس وضعیت بالینی بیمار تفسیر گردد.

هشدار ها

هشدارهای جامع و کاربردی برای پزشکان
تجویز این داروی ترکیبی نیازمند ارزیابی دقیق ریسک به فایده است. هشدارهای زیر بر اساس شواهد بالینی استخراج شده‌اند:

۱. خطر حوادث عروقی و لخته شدن خون:

• مهم‌ترین هشدار این دارو مربوط به افزایش خطر ترومبوآمبولی وریدی و شریانی است. برخی مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده‌اند که خطر لخته شدن خون در ترکیبات حاوی دروسپیرنون ممکن است ۲ تا ۳ برابر بیشتر از ترکیبات حاوی لوونورژسترل باشد.
• نکته بالینی: خطر در سال اول شروع مصرف یا هنگام شروع مجدد پس از یک وقفه ۴ هفته‌ای یا بیشتر، در بالاترین حد خود قرار دارد. در صورت بروز علائمی مانند درد ناگهانی در ساق پا، تنگی نفس یا درد قفسه سینه، مصرف دارو باید فوراً قطع شود.

۲. خطر افزایش پتاسیم خون:

• دروسپیرنون دارای فعالیت ضد آلدوسترونی است که می‌تواند منجر به احتباس پتاسیم شود.
• نکته بالینی: در بیمارانی که به طور مزمن از داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین، مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین، دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم یا داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی استفاده می‌کنند، سطح پتاسیم سرم باید در چرخه اول درمان کنترل شود.

۳. بیماری‌های کیسه صفرا:

• مطالعات نشان می‌دهند که داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی ترکیبی می‌توانند خطر بروز سنگ کیسه صفرا یا بدتر شدن بیماری‌های صفراوی موجود را افزایش دهند.

۴. تاثیر بر تومورهای بدخیم:

• اگرچه شواهد قطعی در مورد افزایش خطر سرطان سینه در کل جمعیت مصرف‌کننده وجود ندارد، اما استروژن‌ها می‌توانند رشد تومورهای حساس به هورمون را تسریع کنند. در زنان دارای جهش‌های ژنتیکی خاص، احتیاط شدید لازم است.

۵. نارسایی کبد و تومورهای کبدی:

• در صورت بروز زردی یا افزایش آنزیم‌های کبدی، مصرف دارو باید متوقف شود. تومورهای خوش‌خیم کبد (آدنوم) در موارد نادر با مصرف طولانی‌مدت این داروها مرتبط بوده‌اند که می‌توانند منجر به خونریزی داخلی مرگبار شوند.

مسمومیت و اوردوز با دروسپیرنون و اتینیل استرادیول
تاکنون گزارش‌های جدی از عوارض ناشی از مصرف بیش از حد (اوردوز) این داروی ترکیبی، حتی در کودکان که به طور تصادفی آن را مصرف کرده‌اند، ثبت نشده است. با این حال، مدیریت آن نیازمند رویکرد حمایتی است.

علائم احتمالی مسمومیت:

در صورت مصرف دوزهای بسیار بالاتر از حد درمانی، علائم زیر ممکن است رخ دهد:

• تهوع و استفراغ شدید (شایع‌ترین علامت).
• خونریزی‌های ناشی از قطع دارو در زنان و دختران جوان.
• خواب‌آلودگی یا سرگیجه خفیف.
• اختلالات الکترولیتی (به دلیل اثر ضد آلدوسترونی دروسپیرنون).

مدیریت و درمان مسمومیت:

هیچ پادزهر یا آنتی‌دوت اختصاصی برای دروسپیرنون یا اتینیل استرادیول وجود ندارد. اقدامات درمانی پیشنهادی عبارتند از:

۱. تخلیه گوارشی و کاهش جذب:

• در صورتی که زمان کوتاهی از مصرف گذشته باشد، استفاده از زغال فعال (شارکول) برای جذب هورمون‌های باقی‌مانده در دستگاه گوارش توصیه می‌شود.

۲. درمان حمایتی:

• تمرکز اصلی بر درمان علامتی است. تجویز داروهای ضد تهوع و جایگزینی مایعات در صورت استفراغ شدید الزامی است.

۳. کنترل الکترولیت‌ها:

• با توجه به ساختار دروسپیرنون، پایش سطح پتاسیم خون و بررسی عملکرد کلیه در موارد مصرف بسیار بالا ضروری است تا از بروز آریتمی‌های قلبی ناشی از هایپرکالمی جلوگیری شود.

۴. پیگیری بالینی:

• بیمار باید از نظر بروز خونریزی‌های واژینال غیرمنتظره در روزهای پس از اوردوز آگاه شود.

توصیه های دارویی

‎توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
مدیریت بالینی بیمارانی که از این ترکیب نسل چهارم استفاده می‌کنند، نیازمند دقت در انتخاب بیمار و پایش پارامترهای خاصی است:

۱. غربالگری دقیق فاکتورهای خطر عروقی:

• پیش از تجویز، سوابق بیمار را از نظر مصرف سیگار، شاخص توده بدنی بالا، فشار خون کنترل نشده و سوابق خانوادگی لخته شدن خون بررسی کنید. به یاد داشته باشید که خطر ترومبوآمبولی وریدی در ترکیبات حاوی دروسپیرنون ممکن است نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر بالاتر باشد.

۲. ارزیابی اولیه و دوره‌ای پتاسیم:

• به دلیل خاصیت ضد آلدوسترونی دروسپیرنون، در بیمارانی که به طور همزمان داروهای نگهدارنده پتاسیم (مانند داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین، مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین یا مسکن‌های ضدالتهاب غیر استروئیدی به صورت مزمن) مصرف می‌کنند، سطح پتاسیم سرم را در اولین چرخه درمان اندازه گیری کنید.

۳. مدیریت خونریزی‌های نابجا:

• در سه ماهه اول درمان، لکه‌بینی یا خونریزی‌های بین دوره‌ای شایع است. پزشک باید بیمار را از این موضوع آگاه کند تا از قطع زودهنگام دارو جلوگیری شود. اگر خونریزی بیش از سه ماه ادامه یافت، باید علل ارگانیک بررسی شود.

۴. توجه به سلامت کبد و صفرا:

• در صورت شکایت بیمار از درد در ناحیه فوقانی و راست شکم یا مشاهده زردی، بررسی‌های عملکرد کبد و احتمال بروز سنگ کیسه صفرا الزامی است.

توصیه‌های دارویی برای بیمار
آموزش صحیح به بیمار ضامن اثربخشی پیشگیری از بارداری و کاهش عوارض جانبی است:

۱. انضباط در زمان مصرف:

• دارو را هر روز در ساعت مشخصی مصرف کنید. تداوم غلظت هورمونی برای پیشگیری از بارداری و همچنین کاهش لکه‌بینی بسیار مهم است. اگر دارو را شب‌ها قبل از خواب یا با وعده غذایی اصلی میل کنید، احتمال بروز تهوع کمتر می‌شود.

۲. دستورالعمل فراموشی دوز:

• اگر یک قرص فعال را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید (حتی اگر مجبور شوید دو قرص را در یک روز بخورید). اگر دو قرص یا بیشتر را در هفته‌های اول یا دوم فراموش کردید، علاوه بر مصرف قرص‌های فراموش شده، تا هفت روز از یک روش پیشگیری کمکی مانند کاندوم استفاده کنید.

۳. شناسایی علائم خطر (هشدار جدی):

در صورت بروز هر یک از این علائم که با علامت اختصاری "درد" شناخته می‌شوند، فوراً به اورژانس مراجعه کنید:

• درد شدید در ناحیه شکم (مشکلات کبدی یا صفراوی).
• درد شدید در قفسه سینه یا سرفه ناگهانی (احتمال لخته در ریه یا قلب).
• سردرد شدید و ناگهانی یا تاری دید (احتمال سکته یا فشار خون بالا).
• درد یا تورم شدید در ساق پا (احتمال لخته شدن خون در وریدها).

۴. تداخل با داروهای گیاهی:

• به بیمار تاکید کنید که مصرف همزمان گیاه گل راعی (علف چای) می‌تواند اثر دارو را به شدت کاهش داده و منجر به بارداری ناخواسته شود.

۵. پیشگیری از عفونت‌ها:

• یادآوری کنید که این دارو تنها از بارداری پیشگیری می‌کند و هیچ گونه محافظتی در برابر بیماری‌های مقاربتی ندارد.

۶. پایش پتاسیم و مکمل‌ها:

• از مصرف خودسرانه مکمل‌های حاوی پتاسیم یا جایگزین‌های نمک که حاوی پتاسیم هستند، بدون اطلاع پزشک خودداری کنید.
•