ویال غلیظ آلکسان 100 میلی گرم/5میلی لیتر

۱. القای فروکش و تثبیت در لوسمی میلوئیدی حاد

• این دارو سنگ بنای درمان لوسمی میلوئیدی حاد در بزرگسالان و کودکان است.
• نکته بالینی: رژیم استاندارد که شامل تزریق مداوم وریدی به مدت هفت روز است، به طور گسترده برای القای پاسخ درمانی استفاده می‌شود. دوزهای بالاتر ممکن است در مراحل تثبیت برای بهبود بقای بیمار در نظر گرفته شود.

۲. لوسمی لنفوسیتی حاد

• سیتارابین به عنوان بخشی از پروتکل‌های چند دارویی در درمان این نوع لوسمی، به ویژه در موارد عودکننده یا مقاوم به درمان، استفاده می‌شود.

۳. لوسمی میلوئیدی مزمن (فاز بلاستیک)

• در مواردی که بیماری از فاز مزمن به فاز حاد یا بلاستیک تغییر پیدا می‌کند، سیتارابین برای کنترل تکثیر سریع سلول‌های سرطانی تجویز می‌گردد.

۴. پیشگیری و درمان درگیری سیستم عصبی مرکزی در لوسمی‌ها

• به دلیل توانایی عبور از سد خونی-مغزی در دوزهای بالا یا تزریق مستقیم به فضای نخاعی، برای درمان یا پیشگیری از انتشار سلول‌های سرطانی به مغز و نخاع استفاده می‌شود.
• تحلیل کاربردی: تزریق داخل نخاعی سیتارابین در ترکیب با متوترکسات و کورتیکواستروئیدها یک روش استاندارد برای محافظت از سیستم عصبی مرکزی است.

۱. لنفوم غیرهوچکین

• در برخی انواع لنفوم‌های تهاجم، سیتارابین به عنوان بخشی از رژیم‌های درمانی خط دوم یا رژیم‌های آماده‌سازی برای پیوند سلول‌های بنیادی استفاده می‌شود.
• توضیح کاربردی: دوزهای بسیار بالا در رژیم‌هایی مانند ای-هاپ برای کنترل توده‌های لنفومی مقاوم به درمان اولیه به کار می‌رود.

۲. سندرم میلودیسپلاستیک

• در بیمارانی که خطر تبدیل بیماری آن‌ها به لوسمی حاد زیاد است، دوزهای پایین سیتارابین به صورت زیرجلدی می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی و کنترل تعداد سلول‌های خونی کمک کند.

۳. لوسمی پرومیلوسیتی حاد

• اگرچه درمان اصلی این بیماری داروهای هدفمند است، اما سیتارابین همچنان در موارد پرخطر یا عودکننده به عنوان بخشی از شیمی‌درمانی ترکیبی جایگاه دارد.

نکات کلیدی در مدیریت بالینی برای پزشکان

• پایش مهار مغز استخوان: سیتارابین یک داروی به شدت سرکوب‌کننده سیستم ایمنی و مغز استخوان است. پایش روزانه شمارش سلول‌های خونی و بررسی علائم عفونت یا خونریزی الزامی است.
• سمیت عصبی در دوزهای بالا: در صورت استفاده از دوزهای بالا، انجام معاینات عصبی دقیق برای بررسی علائم آسیب مخچه مانند لرزش یا اختلال در تعادل ضروری است. در صورت بروز اولین علائم، دارو باید بلافاصله قطع شود.
• مراقبت‌های چشمی: دوزهای بالای سیتارابین می‌توانند باعث التهاب قرنیه شوند. تجویز قطره‌های کورتیکواستروئیدی چشمی به صورت پیشگیرانه در این موارد توصیه می‌شود.