کپسول فلورازپام پارس دارو 15 میلی گرم

۱. درمان کوتاه مدت بی‌خوابی

• این دارو برای مدیریت بیماران مبتلا به اختلال در به خواب رفتن، بیدار شدن‌های مکرر در طول شب و بیدار شدن زودهنگام صبحگاهی تایید شده است. از نظر بالینی، فلورازپام زمان شروع خواب را کاهش و مدت زمان کل خواب را افزایش می‌دهد. پزشکان باید توجه داشته باشند که به دلیل نیمه‌عمر طولانی متابولیت‌های فعال این دارو، اثربخشی آن ممکن است در شب‌های دوم یا سوم درمان به اوج خود برسد.

۲. مدیریت اختلالات خواب ناشی از اضطراب

• در بیمارانی که بی‌خوابی آن‌ها ریشه در تنش‌های عصبی و اضطراب روزانه دارد، فلورازپام به دلیل اثرات آرام‌بخش باقی‌مانده در طول روز، می‌تواند به تثبیت وضعیت خواب کمک کند. با این حال، استفاده از آن نباید از ۲ تا ۴ هفته تجاوز کند تا از وابستگی و تحمل دارویی جلوگیری شود.

۱. مدیریت سندرم ترک الکل

• مانند سایر بنزودیازپین‌ها، فلورازپام ممکن است در پروتکل‌های سم‌زدایی الکل برای کنترل تحریک‌پذیری عصبی، لرزش و پیشگیری از تشنج ناشی از ترک استفاده شود. به دلیل اثر طولانی‌مدت، این دارو می‌تواند سطح خونی پایداری ایجاد کند که برای جلوگیری از نوسانات علائم ترک مفید است، اما به دلیل خطر تجمع متابولیت‌ها در بیماران با نارسایی کبدی، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲. درمان کمکی در اختلالات وحشت‌زدگی

• در برخی موارد مقاوم به درمان، از فلورازپام به عنوان یک گزینه خط دوم برای کاهش دفعات و شدت حملات پانیک استفاده شده است. اثرات ضد اضطرابی این دارو در کنار سایر درمان‌های اصلی می‌تواند به کنترل علائم شبانه این بیماران کمک کند.

۳. اسپاسم‌های شدید عضلانی

• به دلیل خاصیت شل‌کنندگی عضلات که در اکثر بنزودیازپین‌ها مشترک است، فلورازپام ممکن است در موارد خاصی که بیمار دچار اسپاسم‌های عضلانی دردناک همراه با اختلال شدید خواب است، تجویز شود. این کاربرد به ویژه در صدمات اسکلتی-عضلانی حاد که خواب بیمار را مختل کرده است، دیده می‌شود.

۴. اختلالات رفتاری در مرحله خواب با حرکات سریع چشم

• اگرچه داروهای دیگر ترجیح داده می‌شوند، اما در برخی منابع به نقش بنزودیازپین‌های با اثر طولانی در کاهش فعالیت‌های حرکتی ناهنجار در طول خواب اشاره شده است.

• اثرات تجمعی و باقی‌مانده: پزشکان باید آگاه باشند که متابولیت اصلی این دارو نیمه‌عمری بین ۴۰ تا ۱۰۰ ساعت دارد. این موضوع منجر به تجمع دارو در بدن با مصرف متوالی می‌شود که می‌تواند باعث خواب‌آلودگی مفرط روزانه، به ویژه در سالمندان شود.
• خطر سقوط در سالمندان: به دلیل نیمه‌عمر بسیار طولانی، ریسک ناهماهنگی حرکتی و سقوط در افراد مسن به شدت بالا است. دوز شروع در این افراد باید به حداقل ممکن کاهش یابد.
• پدیده بازگشت: قطع ناگهانی پس از مصرف طولانی‌مدت می‌تواند منجر به بی‌خوابی بازگشتی شدید، اضطراب و در موارد نادر تشنج شود. قطع دارو باید همیشه به صورت تدریجی انجام شود.